Wie functionalisme zegt, zegt Parsons. Deze alom gekende socioloog is zeker één van de belangrijkste vertegenwoordigers van voornoemde stroming en inspiratiebron voor veel discussie. Gedurende zijn leven verwierf Talcott Parsons reeds de status van een klassieker met zijn poging tot de constructie van een heuse maatschappijtheorie. (Habermas, 1981, p.173)
             Midden jaren '60 daalde echter de eerder gekende interesse voor zijn werk. Na zijn dood op 8 mei 1979 bloeide deze weer op, wat in de literatuur een Parsonian Revival wordt genoemd. (Verhoeven, 1999, p.100) Er werd opnieuw druk van gedachten gewisseld over zijn maatschappijtheorie. Deze heeft hij ontwikkeld over meer dan vijftig jaar en bezit zo een hoge mate aan complexiteit dat ze tot op de dag van vandaag onderwerp is van vele debatten tussen sociologen en andere geinteresseerden. (Habermas, 1981, p.173)
             In 1937 startte Parsons met zijn handelingstheorie die hij, over de jaren heen, verder heeft uitgewerkt tot een systeemtheorie. In dit proces heeft hij op drie momenten een beslissing genomen die de theorie telkens vanuit een ander perspectief wilde beschrijven, doch die, volgens Parsons zelf nooit een echte wijziging in zijn theorie heeft ingehouden.
             Sommigen dachten hier anders over, zoals Juergen Habermas. Deze paper tracht, in navolging van Habermas, één specifiek probleem te beschrijven in de overstap van de handelingstheorie naar de systeemtheorie en wel het volgende: een spanning tussen sociale integratie en systeemintegratie.
             2.DE ONTWIKKELING VAN EEN NORMATIEVE HANDELINGSTHEORIE
             In 1937 schreef Parsons zijn eerste boek, The structure of social action, waarin hij de eerste beginselen legde voor zijn normatieve handelingstheorie. (Verhoeven, 1999, p.100) Voor het analyseren van een handeling vertrekt de socioloog van het concept 'unit act'. Dit is "de kleinste analyse-eenheid van waaruit alle concrete handelingen op ...