aarden en normen. (Verhoeven, 1999, p.177) Ook de etnomethodologen gaan met dit voorschrijvend karakter van waarden niet akkoord. De mens geeft zin aan de dingen in zijn alledaagse leefwereld, in zijn onmiddellijke intersubjectieve ervaringen. (Verhoeven, 1999, p.259) Volgens de etnomethodoloog verschijnt de actor in Parsons' model als een 'judgemental dope'. Hij erkent wel het bestaan van normatieve internalisatie, maar acht deze niet als een voldoende verklaring voor het sociale handelen. De actor is niet gedetermineerd door de gesocialiseerde waarden en normen en is in staat zelf een situatie te beoordelen en bewuste keuzes te maken. (Verhoeven, 1999, p.275)
             Om nu verder te gaan met Parsons moet ook nog het voluntaristisch karakter opgemerkt worden. Dit houdt in dat de actor een bepaalde 'effort' moet verrichten en wel in het realiseren van voornoemd normatief kader. (Verhoeven, 1999, p.101)
             Heel deze unit act komt nooit in realiteit voor. Een handel
             ...